Gorki Film Stüdyoları SSCB
DEFA Film Stüdyosu ALMANYA
ve Sovinfilm
senaryo İngeburg KRETZSCHMAR
Valentin YEZHOV Vladimir YEZHOV
Vladimir FOKlN
yönetmen Vladimir FOKlN
fotoğraf yönetmeni Sergey FlLlPPOV
tasarım Erich KRULLKE
müzik Eduard ARTEMYEV
Türkçe Altyazı : selami55
oyuncular
Yüzbaşı Tsvetov - Boris TOKAREV
Çavuş Chrishchanowitch Yuri NAZAROV
Er Kurykin Mikhail KOKSHENOV
Pinsel - Olaf SCHNElDER
Tessa - Ute LUBOSCH
Hubner - Gerry WOLFF Friedel - Walfriede SCHMlTT
Rusanov - Nikolai SKOROBOGATOV Peter - Olaf BODDEUTSCH
lrmgard - Jana LENZ Martha - Brit BAUMANN
Ralle - Stefan MARTH Felix - Andreas GUTOWSKl
Loberg Gerd Michael HENNEBERG
Flechsig - Harald WARMBRUNN
KÜÇÜK ALEKSANDR
Dur, Kurykin. Kenara çek.
Park et.
Şey, kızlar, nasılsınız?
Yoldaş Çavuş, ağır iş yapmak nasıl?
- Açlıktan ölmezsin? - Şüphesiz.
Bankaya Katyusha atılmış...
İşte, sonuncusu, tatlım!
Hepsi bu kadar, gençler!
Bizimki tükendi.
Bir saat.
Tamam, sonra.
Herkes bir saat içinde burada olsun.
Hey, kız!
Seni Buraya gel.
Sen. Gel, korkma!
İşte. Bir saniye.
Tamam, bitte!
Toparlanmalıyım?
Nereye gönderiliyoruz, Akimych.
Kim transfer oluyor?
Beni Berlin'e yolluyor, bir gazeteye.
Dil bilen insanlara ihtiyacımız olduğunu söylüyorlar.
Yani ayrılıyoruz, doğru mu?
Şans işte!
Senden kurtulmak için elimden geleni yapıyorum.
Hayır, diyorlar, Yoldaş Yüzbaşı, ihtiyacınız..
...yolda bir sürücü.
Ve çavuş olmadan...
Çavuş olmadan ne?
Çavuş olmadan, gazete asla çıkmaz, diyorlar.
Evet, bu gerçekten üzücü.
Yoldaş Yüzbaşı. Yeni tayin çağrısı için bir içki.
Bu ne?
Bu onların likörü. Ben şahsen tattım. Oldukça içilebilir.
Bu ne övgü! Tani sen şahsen beğendin, Kurykin.
Ben sevdim.
Oh, onun bir misafiri var.
Evet.
Gideli ve tanışalım mı?
Akimych zaten onlar için karde imzaladı.
Haydi gidelim?
Bon appetite, Fraulein. (Afiyet olsun, Bayan)
Teşekkür ederim.
Gelebilir miyiz?
Burada mı yaşıyor sunuz?
Hayır, sadece kalıyoruz, biz mülteciyiz.
Senin adın nedir, delikanlı?
Korkuyor, aptal!
O benim kardeşim, Peter. Ve ben İrmgard.
Kapa çeneni.
Ben yanlış bir şey demedim.
Bırak onu.
Bırak onu, bu sana yakışmıyor.
O bir bombalamada sıcak çarpmasında kaldı.
Kurykin, kasketini ona ver. Sana yeni bir tane alırız.
Emin olabilirsin.
Tamam.
Anne babanız var mı?
Babam sizin Rusya'nızda öldürüldü.
Babanızın orada ne yaptığı hakkında her hangi bir fikriniz var mı?
Annem şurada gömülü, yolda. Biz mülteciyiz.
Sızlanma!
Yani sizler yetimsiniz?
Ailenizin tamamı mı?
Hiç akrabanız yok mu?
Evet, Berlin'de! Manfred amca ve teyzemiz var.
işte.
Berlin mi? Şanslısınız.
Bizimle gelmek istermisiniz?
Berlin'de akrabaları var. Onların yanına gitmelisiniz?
Hayır.
Ben gitmiyorum. Sen bizi Sibirya'ya götüreceksin?
Aptal. Ben Sibirya'yı seviyorum, gitmek te isterdim.
Ama benim burada bir sürü işim var.
Haydi gidelim.
Selamlar, güzel! Şehre nasıl gideriz?
Oradan git, dosdoğru!
Devam et, Kurykin. Teşekkürler.
Hoşçakalın.
Selamlar, Yoldaş Yüzbaşı.
Onlar senin mi?
Benim? Onlar da benim gibi görünmüyor mu?
- Tam olarak değil. - Demeyin.
- Kendinin var mı? - Henüz değil.
Umudunu kesme, hepimiz doğduğumuzda sahip olduk.
İsterseniz, bir tane atalım.
Teşekkürler, ben tek başıma hallederim.
Kendi kendinize bunu asla beceremezsiniz.
Kurykin!
Emrinizin altındakilerin hepsi çok bilgili!?
Hazırım.
Geç kalmak hiç iyi değil. 4 dakika var.
Afedersin, Tessa. Baskı ertelendi. Haydi gidelim.
Onun gibi biriyle yaşamak iyi olurdu.
Onu beslemek için tüm zamanımızı harcarsan yatağa vakit kalmaz.
Ve herşeyi zamanında yapmalısın.
- Ben, örneğin... - Kurykin!
- Ne? - Senin örneklerin bize uymaz.
Beni burada bekle.
Gerçekten, Kurykin.
Ben kültür için eğitimde hiç bir çaba göstermedim.
Neden her zaman Kurykin?
Bir şey yapmak istiyorum.
Burası, Blankenheim.
Ben yazı işleri sekreterliğine seni getirmek istiyorum. Başa çıkabilir misin?
Deneyeceğim.
Evet, lütfen, deneyin.
Ama önce, bir günlüğüne Blankenheim'e gitmek zorundayım.
Belediye Başkanı Hubner orada...
eski toplama kampı mahkumu!
Çocuk evini organize ediyor.
O aradı, paniğe kapıldım.
Yazı işlerinden birisini oraya göndermek ister.
Bağlantısı korkunç.
Ben onların durumunun oldukça kötü olduğunu anladım.
Oraya gidin. Yanınıza iki fıçı domuz pastırması alın.
- Ben talimat vereceğim. - Bu iyi olur.
Ve Tessa Tenser'de sizinle gelecek.
O bizim gazete için çalışan bir Alman işçi.
Oh, şu kız...
Evet. Zaten önceden bir araya geldiniz?
Nasıl olur o Rusça konuşuyor?
Babası bir mühendis.
Yıllarca Rusya'da çalışmış.
- Başka soru var mı? - Evet, Yoldaş Albay.
Yanımızda iki çocuğumuz var, onlar yetimler.
Biz onları akrabalarına götürmek için yanımıza aldık. Burasının nerede olduğunu söylermisiniz?
Berlin büyük bir şehirdir.
Sanırım Tessa bu konuda size daha çok yardımcı olacaktır.
Bakarız.
- Hepsi bu. - Evet.
Evet, Almanların da bir sürü işi olacak.
Sola dön, lütfen.
Hayır, Minsk ile karşılaştırmayın.
Sola dön... Burada bir şey bulamayacağız.
Burayı tanıyorum, bu köşede.
- Bu yol, lütfen. - Tamam.
Burada bakılacak bir şey yok.
Dinle, birlikte gidelim.
Bakın, Ruslar!
Ruslar! Ruslar burada!
Subaylar. Belki yiyecek bir şeyler getirdiler.
Keşke bir makineli tüfeğimiz olsa. O subayla görüşürdüm.
- Bu savaş bitti. - Benim için değil.
İyi günler, arkadaşlar!
Kim bize belediye başkanının evini gösterebilir?
Onlar Rus değil, onlar bizimkiler, kamuflaj yapmışlar.
Neden o üniformaları giyiyorsunuz? Sen bir hainsin?
Ben Rus'um
Hiç bir Rus bizim dilimizi böyle konuşamaz.
Bana Rusça konuşmayı öğretmek istermisin?
Köpeklerin dilini konuşacak değilim. Seni hain.
Sen ne dedin?
Sen şimdi insanoğlunun dilini de konuşan değilsin.
Ne bağırıyor bu?
Hiç. Onun Rus olduğuna inanmıyorum.
Ya sen? Sen de Rus musun?
Sen kendin Rus'sun!
Onlarla gez. Onlar seni esir mi aldı?
Sen aptalsın.
Ya bu da seninle. Neden konuşmuyorsun? O dilsiz mi?
Ama sen çok fazla konuşuyorsun.
Pinsel, kapa çeneni. Sonra bize yiyecek bir şey vermeyecekler.
Cehennemde sus!
Belediye başkanı geliyor!
İyi günler. Blankenheim'a hoşgeldiniz.
Biz gazeteden geliyoruz.
Çavuş Chrishchanowitch. Tanuştığımıza memnun oldum.
Biz de sizi bekliyorduk. Burada bunu nasıl yapacaksınız?
Köprüler havaya uçuruldu, yollar imkansız. Bir adada gibiyiz.
Kurykin sayesinde buraya geldik.
O orduda bir sürücü!
Selamlar, bayım!
Merhaba. Ofisime gidelim. Orada konuşabiliriz.
Çantam.
Kahve değirmeni uçuyor!
Kahve değirmeni! Kahve değirmeni uçuyor!
Çökün!
Bu bir gazete. Bize teslimat yapıyor.
Ne oldu?
Bu onların posta servisi!
Cephede benim bir dostum vardı,
yaşamak için yalandan 5 dakika yatmak ölmekten daha iyidir, derdi.
Tamam çocuklar, koşun ve onu alın.
Ben onları meşgul edecek bir şekilde düşündüm. Evlere teslim ediyorlar.
Köyde kimseye pek ilginç gelmiyori
ama biz onların gerçeği öğrenmesini sağlamalıyız.
Genellikle bu uçakla uçuyor ve paketleri bırakıyor,
ama onların Kahve Değirmenini arayacağı hakkında hiç bir fikrim yoktu.
Bu uçağın gelmeyeceğinden her zaman korktum.
Bu kağıtla yeni bir hayat geliyor gibi gözüküyor. Hatta çocuklarda hissediyor.
Amca, savaşta bulundun mu?
- Ben mi? - Evet
Evet. Neden sordun?
Orada babamı gördün mü?
Hayır, çocuğum.
Ben onu görmedim.
O öldürüldü mü?
Sanmıyorum.
Ölmediğini söyleyebilirim.
Onun ne zaman geri döneceğini biliyor musun?
Yakında. Herkes yakında geri dönecek.
- Sahi mi? - Evet.
Benim şimdi gitmem lazım.
- Benim adım Martha. Ya senin? - Ben lrmgard.
Söylesene, bu Rus subay, iyi birisi mi?
Evet, o iyi birisi.
Onu seviyor musun?
Neden böyle düşünüyorsun?
Bu ona bakışlarından belli oluyor.
- Ne saçma konuşuyorsun? - Neden o zaman yüzün kızarıyor?
Sana tatlılar veriyor mu?
Evet, bazen.
Bir dahaki sefere neden verdiğini ona sor.
Deneyeceğim.
İyisin, çok güzelsin!
Biz de bir sürü iyi yiyecek alabiliriz.
Ama nasıl?
Bu gece konuşacağız, etrafta bu küçük şeyler olmadan.
Tamam, gitmem lazım.
Buna inanabiliyor musunuz, yaklaşık 50 evsiz çocuk, her yerde?
Ebeveynleri ya ölü ya da kimbilir nerede?
Küçük olanların sadece ilk isimlerini hatırlıyorum.
Yüzlerce sorun!
Bitler, giysi, konaklama!
Şimdi o kadar kötü değil, ilkbahar, ama sonbahar ve kış aylarında ne yapacağız?
Bu ben bile düşünmeye korkutuyor.
Bir şekilde gıda buluyoruz.
Senin komutanın ofisine teşekkür ederim, onlar bize yardım ediyor.
Yerel nüfus ne kadar?
Yerel nüfus.
Onların hemen hemen hepsi varlıklı toprak sahibi, ama hiç bir şey vermezler.
Bir çift için patates, son gömlekleri de mültecilere versinler.
Onlar için benim çocuklarım bit istilasına uğramış köpekten farkı yok.
Ayrıca, bazı fanatikler ormanda saklanıyor,
savaşa devam ediyorlar.
Savaşa ve soyguna devam ediyorlar.
Kendilerini yontulmamış burçlar içerisindeki evlere hapsetmişler.
Bu konuda yazacağız..
ve gazetede kaçan çocukların fotoğraflarını yayınlayacağız..
böylece arayan yakınlarına haber vereceğiz.
Bu iyi olurdu.
Bay Hubner. Özür dilerim.
Bu bizim Friedel.
Afedersiniz, bayan Friedel.
Bizim yalınayak ordunun aşçı ve koruyucu meleği!
Kesinlikle, bizim vahşi sürünün!
Bay Hubner, çok hasta biri var. Herman Frenzimmer.
Tifüs olduğuna eminim.
Bir şeyler yapmalıyız, yoksa salgına yakalanırız.
Onları izole ettiniz mi?
Sadece kulübe ait köşe çitlendi, tüm izolasyon bu!
Bir doktor ve ilaçlara ihtiyacımız var.
Her gün yeni çocuklar bize sığınıyor,
yalnızca son üç günde beş çocuk geldi.
Elbiseleri yok, ve daha da önemlisi, ayakkabıları yok.
Ben ne yapacağımı bilmiyorum.
Renata sadece ürperiyordu, şimdi sayıklıyor.
İyi beslenmeleri gerekiyor, süt lazım. Ama nereden alabiliriz?
Biz biraz pastırma getirdik.
Onunla konu ne? Ne oldu?
O Beyaz Rusya'dan geliyor.
Almanlar köylerini yakmış, üstelik içindekilerle!
Onun babası vardı, eşi, iki küçük çocuk.
Bir şeyler yapmalıyız.
Şimdi.
Berlin'e git ve gazete aracılığıyla birliklerle temasa geç.
Acilen.
Ben de, bu tifüsü düşüneyim.
Evet...
Öyle görünüyor.
Ama hemen bırakmakta o kadar iyi değil...
Tamam. Tessa, sen Kurykin ile Berlin'e git.
Ama yarın geri dönmeye çalışın.
Ve biz burada kalalım.
Arkadaşlarla bir şeyler yapmaya çalışalım...
Pinsel yine balık çarpmış.
Çocuklar da balıktan sersemledi.
Bu hergele rasgele bir yerde mühimmat buldu, ve ben onu yakalayamadım.
Ah, Pinsel. Biz zaten onunla tanıştık.
Evet, zor bir çocuk. Yükseltilmiş Hitler Gençliği.
Bu yeni bir şey.
Oh Tanrım, bu bir bebek!
- Onu nerede buldun? - Hoffmanların parmaklığında.
- Caddenin sonunda mı? - Evet.
Mülteciler terk etmiş olmalı. Onunla ne yapacağız?
Ne yapabiliriz? Onu koruyacağız.
Korkma! Şimdi. Seni korkuttular, bağırmayın!
Ah, onlar! Şimdi ne var?
Hepsi bu!
Yoldaş Yüzbaşı, bakın, kerata onu seviyor.
Aferin!
Hepsinin canı cehenneme.
- Senin adın ne, küçük erkek? - Kim bilir!
Senin adın ne?
Ona bir isim bulmalıyız.
Ona Gunther ismini verelim, kardeşim gibi.
Gunther güzel bir isim.
Belki de o bir kız?
Bakalım.
- Nedir? - Biz oraya gidelim.
Bir oğlan!
Sonra ona Vasily ismini verelim.
Seni köylü! Vasily kim? O Alman.
- Senin adın ne, delikanlı? - Alexander.
Büyük. Bizde de bu isim var, sizde de!
Ona Alexander ismini verelim, sonra vaftiz babasının ismi.
- Bunlardan ikiside ne demek? - Evet.
Sizin ki, Büyük Alexander, onun ki Küçük Alexander olacak.
Pençelerini kapalı tut.
Tamamdır.
Bekle, yakında alırsın.
Ralle, bak.
Pinsel, bak kim geliyor.
Hey, sen!
Evet, sen. Buraya gel.
Haydi.
Naber?
Neden bugün yoldaki kağıtları toplayıp tomar yapıyordun?
Neden yapmayayım?
Belediye Başkanı o işi bizim gruba verir. Sen bir yabancısın, Rus beslemesi.
Balık ister misin?
Evet, isterim.
Git senin İvan'dan iste!
Sen ne dedin?
Onu hırpalama, Pinsel.
- Botlarını çıkart! - Belki bir şey daha?
Pinsel, eğer Rusya'dan geleni yenemezsen..
Kapa çeneni! Çabuk onun botlarını alın!
Bunu dedim!
Bitti.
İşte şimdi benimle yürüyebilirsin.
İlk gördüğüm anda senin botları sevdim.
Unutma, senden zorla almadım.
Ganimet olarak aldım, savaşta kazanılmış gibi.
Ordu gelenekleri her şeydir.
Ama eğer konuşursan, beynine bir darbe alırsın. Anladın mı?
Yukarı, yukarı!
Neden, doğru oturdu.
Bakın, Yoldaş Yüzbaşı.
Onun neyi var?
İyi misiniz, Bay Hubner?
Bu toplama kampından.
Bu adamlar dayak işini iyi biliyor.
Biz Almanlar her şeyi iyi yaparız!
Neden böyle söylüyorsun? İçeri gir ve biraz dinlen.
Afedersin.
Gerçekten, bence bir kaç dakika aşağıda yatmak istiyorum.
Oh Tanrım, ne kadar açlar! Korkunç derecede!
Felix, bugün Flechsig'e gidelim, Ben patates istiyorum.
Kesinlikle.
Bayan Friedel, püresi yanmamış, değil mi?
- O kısmı bana verebilirsin. - Cehenneme git.
O halde kapa çeneni.
Pinsel'i burada göremiyorum.
Eğer o gelmezse onunkini de bana ver.
Neden sen? Ben de onun arkadaşıyım.
O senin kadar beni de seviyor.
Sen de onun kadar eğlencelisin.
Ve Elsa'ya da çok!
Oh, evet. Biraz beklettik.
İşte, alabilirsin.
İşte, Elsa, yiyebilirsin.
Sen burada ne yapıyorsun?
Şimdi burada dayak yersin. Senin Rus beslesin.
Neden bu kadar kötüsün?
Anlıyorsun, kötü yaşıyoruz, ve sen daha kötü yapıyorsun.
İyi olabileceğini biliyorum. Biz daha iyi arkadaş olabiliriz.
Beni öpmek mi istiyorsun?
Sen umrumda bile değilsin.
Bayan Friedel, buradayım.
Git ve sırada dur. Yemek önce küçüklere!
Sen iyisi mi kapa çeneni!
Yiyecek nasıl alınır biliyoruz.
Sıraya gir. Sen de diğerleri gibi.
Neden bekleyeyim?
Ben köyde bugün gazetenin iki tomarını teslim ettim.
Aslında, benim iki porsiyon hakkım var.
Tamam, onun için ver. Hadi, verin.
Al delikanlı, keyfini çıkar! Onlar bekleyebilir.
Beklesinler, onlar Ruslara satılmışlar.
Senin gibi!
- Ne yapıyorsun, orospu çocuğu? - Bekle, Akimych.
Buraya gel. Buraya gel, dedim!
O senin çizmeni mi aldı, Peter?
Hayır, biz sadece gönüllü bir alışveriş yaptık.
Bu gerçek mi?
Evet.
İyi, sanırım uygun.
Ancak hiç de iyi olmayan başka bir şey var, değil mi , Pinsel?
Balık hakkında? İyi bir gün oldu mu?
Yaklaşmayın. Bana yaklaşmayın, dedim!
Silahı bırak.
Bir adım atarsan, ateş ederim!
- Kalk. - Buraya ver.
Bunun için ne ceza alırsın, biliyor musun hergele?
Hadi buradan gidelim.
Hadi, ateş et, seni kokuşmuş İvan! Senden korkmuyorum!
Ah, yani demek istediğim.
Ne düşünüyorsun?
Bir insana ateş etmek kolay mı sanıyorsun?
Denemek istermisin?
İşte, dene!
İşte önünde duruyorum. Kokuşmuş İvan, dediğin gibi.
Ateş et.
Otur.
Konuşalım.
Buraya otur, dedim!
- Bunu nereden buldun? - Buldum işte.
Elbette!
Neden bütün çete ile bizi rahatsız ettiğini biliyor musun?
Ve benim neden burada olduğumu? Biliyor musun?
Evet, biliyorum.
Enteresan.
Sen intikam almaya geldin.
Kime?
Bilirsin, git ve püreni ye!
Ve sana tavsiyem : Silahlardan uzak dur.
Bu tabancaya el koyuyorum.
Başka da var.
Ben iyi bir pedagog değilim.
Eğer seni tekrar silahla görürsem, gerçekten çarparım. Anladın mı?
Bundan emin olabilirsin. Git şimdi.
Gerçekten beni vurabilir misin diye düşündüm?
Korktum.
Tamam, gidebilirsin.
Neden sırada değilsiniz? Çorba soğuyacak. Haydi, kımıldayın.
Çocuklar!
Çocuklar, bir dakikanızı alabilir miyim?
Akşam yemeğine bitirdiğiniz zaman uzağa gitmeyin. Fotoğraflarınızı çekmek zorundayım.
Ne için?
Fotoğrafları gazeteye koyacağız..
ve bu şekilde sizin yalınlarınızı arıyoruz.
Bekleyin! Bekleyin!
Kim yemeğini yemeden gidiyor?
Nereye gidiyorsun?
Belki Manfred amca...
Çocuklar, Bayan Tessa akşam yemeğinden sonra dedi.
- Çok erken söyledi sanırım. - Şey...
Afedersiniz, ama onların ilk fotğrafları olacak.
İşte senin için burada bir beşik var.
Bir beşik, anladın mı?
Şey, neredeyse bir beşik.
Bizim köydeki beşiklere benziyor.
Ve bu...
Bu gerçek bir beşik.
Ne?
Anlamadın mı?
Her şeyi çok iyi anladık.
Akimych.
Akimych, burada mısın? Neden...
Neden cevap vermiyorsun?
Neden, ben.. cevap.
Belediye Başkanına git.
Göz açıp kapayıncaya kadar. Bir ayağım burada, diğeri orada.
Burada orada?
- Kim? - Ayak
Orada, Belediye Başkanında..
Pardon.
Gelin ve damat! Öpüşün!
Küşük sıçanlar
Çocukların ayakkabıları -
ordu bu konuda bizimle çalışamaz.
Akimych çevredeki küçük fabrikalara göz atmamızı önerdi.
Onlar da bir şeyler kalmış olabilir.
Burada şehirler var, tek bomba düşen.
İki bombadan bir benim Dresden'ime düştü. Neredeyse!
Hepimiz Aziz Madonna Kiliasesinin...
..bizi koruyacağına inanıyorduk.
Ama ne zaman Amerikalılar bombalamaya başladı,
..Kıyamet günü geldi sandık.
Neredeyse...
iki gün..
enkaz altında yattım.
Tessa...
Tessa, ne oldu?
Lütfen, ağlama!
Tessa.
Gülümse.
Gülümsemek sana daha çok yakışıyor, Tessa.
Sanırım. Ben..
asla bunu üzerimden atamadım.
Hey, dur.
Yüzbaşı, neredeyiz biliyor musun? Yolumuzu bulamıyoruz.
- Nereye gidiyorsunuz? - Berlin'e!
Sadece doğru yolu bulamıyoruz.
Bir dakika. Tessa, onlarla git.
Hemen şimdi mi?
Evet., Kurykin bize burada lazım.
Sana Berlin'e kadar bir rehber verebilirim.
Onuda götürelim mi, çocuklar?
Kesinlikle, neden olmasın?
5 dakika sigara molası.
Kolya, oğlum, koş biraz su getir. Bak bakalım bir çeşme var mı?
Burada bırakamayız...
Ne istiyorsun, çocuk?
O savaşta oldun mu diye soracak.
Oldum.
- Ne? - O "baba mı gördün mü" diyor.?
Hayır, görmedim.
- Yakında geri gelecek mi? - Evet, çocuk, yakında gelecek.
Kolya, su ne oldu?
Zinciri düzeltmelisiniz.
Hey, bu zinciri kim böyle yaptı?
Zincirin bu şekilde sabitlendiğini nerede gördünüz?
Hiç kimse bu bisikleti gördü mü? Bazı uzmanlar.
Ne? Ben?
Tamam, arkadaş, ben yaparım. Üzerinde hareket etmeli.
Lastikler iyi mi?
Lastikler, diyorum, onlar iyi mi?
Misha Amca!
- Ne? - Bize lastikler için pompa verir misin?
Olur! Orada kutusuna atın.
Git pompayı getir, delikanlı. Pompa nedir biliyormusun?
Ne?
Evet, bir tornavidaya ihtiyacımız var.
Oh, ben bir tane aldım!
İşte, tutun.
Kolya, su getirecek misin?
Felix, hadi, koş, götür.
İşte.
Kısa bir süre sonra geri dönmeyi deneyin.
Bir doktor getirin. Biz ayakkabılarla ilgileneceğiz.
Yakında görüşürüz, İgor.
Görüşürüz, Tessa. Yakında geri gel.
Pinsel, bir şey mi söylemek istiyorsun?
Gidiyor musun?
Evet, neden sordun?
Benim de resmimi çekin. Lütfen.
Evet, elbette.
Ancak sen daha önce neredeydin?
Meşguldüm.
Seni yeni saç stilinle görüyorum.
Bu nasıl daha öncede giydim.
Arabaya binin arkadaşlar, gidiyoruz. Kolya nerede?
Çocuklarla beraberdi.
Kolya!
Buraya gel!
Yoldaş Binbaşı, sadece 5 dakika! Şimdi benim sıram.
Zamanımız yok, hadi, çabuk! Hava kararmadan Berlin'de olmalıyız.
Tamam, başka zaman.
Tornavida! Teşekkürler! Hoşçakal.
Botların yine gönüllü alışverişte mi?
Kesinlikle. Bana gelince, gönüllü olarak geri verdim.
Bu benim suçum değil, bir aptal şakadan anlamaz.
Ordu geleneklerin üstündedir.
Yani Flechsig'ler buranın zenginlerinden.
Onlarda her şey çokça var : ekmek, süt, sosis.
Onlarda çikolata bile var.
- Çikolata mı? - Evet. İstediğin bir çikolata mı?
Tabi ki.
Alırsın. Sadece beni dinle.
Flechsiglerin bir oğlu var, o iri birisi.
17 yaşında. Biraz topal, ama iyi.
Adı Herman. Biz onunla arkadaştık.
Anladın mı? O bana her türlü yiyeceği getirdi.
Yarın onu karşılamam gerekir, ve sana her şeyi getireceğim.
Ama sadece benimle paylaşacaksın, tamam mı?
Bir anlaşmazlık mı var?
Hayır, hiç bir şey. İhtiyar Flechsig bizi yakaladı.
O Herman'ı dövdü ve bizi tekrar görürse beni öldüreceğini söyledi.
Neden?
Yaşlı bir aptal. Korktuğu bizim bir bebeğimiz yok.
Ne? Bir bebek mi? Nasıl olur?
Herman'ın her şeyi bir hiç için mi getirdiğini sanıyorsun?
Biz karı koca gibiydik.
Karı koca gibi mi? Kaç yaşındasınız?
Ondört. Ama ben Herman'a yaşımı 16 söyledim.
Peki sen kaç yaşındasın?
Oniki. Yakında 13 olacağım.
İyi, her şey yolunda.
15 olduğunu söylerim.
Ya da 16.
Bak, senin uzun bacakların var.
Sorun ne?
Hey, nereye gidiyorsun? Ne aptal biri!
Korkak! Devam et, kepek stoklarını ye!
- Gel, sana bir şey göstereceğim. - Ne istiyorsun?
Haydi gidelim. Seni kandıracağımı mı düşünüyorsun?
Ne var?
Çikolata mı? Nereden?
Amerikalılar araba gezisi yapıyordu. Bunun için demir haçı değiş tokuş ettim.
Sadece küçük bir ısırık aldım.
- İstiyor musun? - Benim için mi?
- Beni yüz kere öpermisin? - Hayır.
Tamam, o zaman, 50.
Sadece bir kez ve yanağından.
Tamam, 10 defa. Sen teklif ettin.
Hayır.
Dilediğin gibi. Benden zevk alacaksın.
Oh, tanrım.
Pinsel, sevgilim, o nedir? Çikolata mı? Bana bir parça verir misin?
Olmaz.
Sadece küçük bir parça, lütfen.
İşte, başka olmaz.
Bana biraz daha ver. Senin için her şeyi yaparım.
Olmaz, dedim.
Senin için ne yapmalıyım?
Lütfen.
Kulübenin etrafında çıplak koş, o zaman alırsın.
Geceleyin.
Geceleyin kendim yaparım. Şimdi.
- Hepsini verecek misin? - Hepsini.
Yalan söylüyorsun!
Nereye düştün, Pinsel?
O çarpışmada yıkılmış gidiyor, bu bir isyan!
İşte, al, ben sadece şaka yaptım, aptal!
Teşekkür ederim.
Biz bunu küçük olanlara vermeliyiz.
Onlar çikolatanın tadını unuttu, ben hala hatırlıyorum.
İste, onlara ver!
Onunla ne istersen yapabilirsin.
Bu gece bizimle birlikte gelmek istermisin?
Nereye?
Bazı işler var. Korkma, pişman olmazsın.
Tamam.
Ralle ve ben çitin üzerine tırmanacağız, sen burada kal ve çuvalı tutarsın.
Sessiz olun. Haydi.
Bana elini ver.
Lanet olsun, şalter açık değil!
Tehlike! Elektrik çarptı!
Pİçler! Lanet hırsızlar!
Ben size çalmayı gösteririm!
Ralle'yi elektrik çarptı!
Pinsel, sen deli misin? Neden bağırıyorsun?
Flechsig, Ralle'yi elektrikle öldürdü!
Sen ne diyorsun?
Ralle'yi elektrik çarptı!
Haydi gidelim, çabuk!
Belediye başkanı nerede?
Ne oldu?
Hırsızları korumak ne demek ona göstereceğim!
Bu çocukla ne yapıyorsun?
Uzun süredir bu hırsızlar takımını beslemiyor musun?
Ne takımı?
Çocuklar, Ruslara koşun! Sen burada kalın.
Ne Rusları? Ellerini uzak tut!
İrmgard, koş, Rusları getir. Sen burada bekle.
Ellerini uzak tut, dedim.
Döv onları!
Çocuklar, durun! Pinsel, onu öldüreceksin!
Yaşasın! Kavga ediyorlar!
Beyler, ayağa kalkın!
Durun!
Durun çabuk!
Burada ne oluyor?
Çocuklar Flechsig'in Ralle'yi elektrikle öldürdüğünü söylüyor
Ben kimseyi öldürmedim. Onlar hırsız, benim evime girdiler.
Onu sen öldürdün!
Evet, patates almak için oraya gittik. Onların domuzlarına yem olarak.
- O çitin üzerinde elektrik teli var. - O anahtarı kasten açık bıraktı.
Ben duydum. O biz geçiyoruz diye çıldırdı.
Onun çocukları bahçeye girdi,
ve elektrik devresini açıp Ralle'yi öldürdüler.
- Piçler! - Durun, biz her zaman onu vurabiliriz.
Subay Bey, sürekli benden çalıyorlar.
Ben mallarımı koruyordum. Ben onları kurtadam sandım.
Kapa çeneni, aşağılık herif!
Haydutlar için, senin geniş ambarını açacağım. Ralle nerede?
O avluya düştü.
Defol buradan! Ve sen de git!
Onları vuracaklar.
İrmgard, söyle sadece babalarını vursun. Herman suçlu değil.
Beni yalnız bırakın.
Herkes burada kalsın.
Çocuk nerede?
O perdenin arkasında. Çocuk bayıldı.
Ona biraz süt verdim ve yatağa yatırdım. O şimdi iyi!
Ben asla tekrar yapmayacağım.
Ben size başınızın belaya gireceğini söylemedim mi?
Nasıl aç çocuklara böyle davranır sınız!
O gerçekten böyle bir şey yaptığı için vurulmayı hak ediyor.
Vurmayın, Subay Bey!
Kalkın. Hemen kalkın!
Oğlum yetersiz, Subay Bey, onu ne yapacaksınız?
Neden bir şey söylemiyosun?
Aptal, neden hala susuyorsun? Bir şeyler söyle!
Beni affedin, Subay Bey! Hatamı telafi edeceğim.
Bunun için ne yapacaksınız acaba?
Subay Bey.
Yarın en iyi üç domuzumu keseceğim.
Çocukların et ihtiyacı.
Oh, çok sempatiksiniz. Peki ineğiniz var mı?
Evet, süt. Her gün on litre.
Hayır, 20 litre. Her gün kendim getireceğim.
Tamam.
Yalnız bir dakika.
Akimych, sen ne düşünüyorsun...
suçunun kefareti için, üç domuz veriyor..
ve her gün 20 litre süt.
Yoldaş Yüzbaşı, bu böcek, bir domuz bile etmez,
bizim ise elimizde üç domuz ve süt var.
Bu doğru!
Beyler, hızlı olmalıyız, çocuklar bekliyor.
Yalnız sen karışma. Arabada kal, kendim yapacağım.
Ama dil bilmiyorum.
Ben yeterince biliyorum. Ayrıca ben de jambonda var.
Paramız olsaydı, daha iyi olurdu.
Para sadece kağıt, ama jambon...
Bilirsin, Almanya'da jambon ile ne alabilirsin?
Hemen hemen her şey.
Yalnız benim için bir kağıda yaz, kültürlü görünmek için.
Kalanını kendim hallederim. Bu kültüre ihtiyacım var.
Tamam, seni kültürlü yapalım!
Peki, o zaman, yeter!
İşte geldik.
- Guten Tag! (İyi günler) - Guten Tag! (İyi günler)
Girebilir miyim?
Lütfen, lütfen!
Her şey yolunda.
Benim için mi?
Oturun.
Oturun, oturun!
Ben... sadece bir an.
Bir dakika.
Sovyet Askeri İdaresi adına size mutluluklar dilerim.
Gurur duydum.
Sizi bana tavsiye ettiler,
ve sizinle görüşmek istiyorum.
Firmanızdan çocuklar için toplu olarak..
ayakkabı satın alabilirmiyim, onu soracaktım.
- Anladın mı- Evet.
Anladım.
Lütfen.
Ne?
Biraz bekleyin.
Kendiniz okuyun.
Deli misin nesin?
Bana ver.
Burada açıkça yazıyor.
Uygun mu?
Hayır?
Bir şey değil?
Pastırma nasıl?
Bir fıçı.
Elli kilo.
Bana ver.
Yeterli olacaktır.
Ne diyorsunuz "hiç bir şey".
Lütfen buyrun!
Akimych, her hangi bir utanç var mı ?
- Yüzbaşı, söz veriyorum. - Tamam, ben dilsizim.
Ne yani?
Anlamadın mı?
İş adamı?
Akimych, bana bir parça jambon ver.
Neden?
Sen, senin işini yapıyorsun, ben, benimkini.
- Ne kadar? - Bu kadar.
Gerçekten mi? Belki de o kadar istiyorsun?
- Haydi, cimri olma. - Kolay.
İş adamı...
Tamam.
Güzel.
Yalnız jambon harika!
Zaman uygun. Kurykin nerede?
Buralarda bir yerde olmalı.
- Yüzbaşı. - Ben buradayım. Haydi gidelim.
Dört bardağa ihtiyacımız var.
Hadi, dört bardak.
Tabi.
Ev.
- Benim için mi? - Evet.
Yüzbaşı.
Kötü değil, ha?
Savaş için biraz çürük, ama barış zamanı doğru seçim.
Yüksek kalite.
Jambon da!
Ve bunun için...
Akimych...
Ben 'hayır' mı dedim?
Bütün kalbimle, Guten Tag.
Jambon hepiniz içindir, anladın mı?
Anlamadım.
Ne demek istiyorsun? Bir saniye.
Jambon.
On kilo.
İnsanlık, anladın mı?
Anladım.
İçmezsek günah olmaz, öyle değil mi?
Ben çok mutluyum, eğer siz olmasanız ne yapardık.
Eğer bir şeye ihtiyaç olursa..
Nerelerdeydin?
Nerede olmam gerekiyordu? Gidiyor muyuz?
Gidelim, gidelim.
Hoşçakalın.
Ne haber, Kurykin?
Duraklama.
Kesinlikle çıldırmış olmalı?
Ayakkabıları ıslatmak ister misiniz, böylece onlar uzun giyer?
- Tekrar senin likörden mi? - Benim hala midem bulanıyor.
Ne likörü?
Sizin o kadar duyarlı olduğunuzdan beri,
Kurykin'in bu özel günde bütün ağrıları geçti.
- Şampanya! - Bu da bir şey!
Nereden buldun?
Ben jambonla cimrileri sevmiyorum. Bir Almanla takas yaptım.
Fransız.
Senin karnında da şampanya ısınmış. Bunu açabilir misin?
- Tabi ki. - Hadi, size ısmarlıyorum.
Kurykin!
Biliyorum. Biliyorum.
Bekle.
Bu arkadaşlığa sığmaz, Kurykin. Bize en azından bir yudum bırakabilirdin.
Sadece ona bakıp durma, hepsini yalayıp yuttu.
Çok teşekkür ederim, ısmarladığın için!
Sen öğrettin ve ben öğrendim...
Fransız şampanyası her zaman biraz oynaktır.
Haydi gidelim.
Hadi, Pinsel.
Bütün hayatım boyunca bu işi yapabilirim.
Bakın, biz etleri tüketiyoruz. Daha fazla getirin.
Arkadaşlar, bugün bir ziyafet var! Gerçek bir sosis çorbası.
Artık çabucak iyileşirsiniz.
Sen nasılsın Renata?
Bayan Friedel bana biraz süt verdi, ve o uykuya daldı.
Uyusun.
Rahatsız etmeyin.
Kızlar, çorba hazır.
Çorba hazır!
Buraya bakın.
Bay Flechsig.
Nasıl pantolonunu ıslattı, Rus'un makineli tüfeğini görünce!
Hayır, çocuklar, Ruslar gelinceye kadar yemeğe başlamayacağız.
Onları davet etmeye kimler gidecek?
Pinsel gidelim. O Çekist (Gizli servis üyesi) oldu.
Bu saçmalığı kesin.
Tamam, bugün her şeyi ben ısmarlıyorum.
Bize ne ısmarlayacaksın?
Göreceksin.
Ben seninle geliyorum.
Hayır, canım, hepiniz Rusları davete gidiyorsunuz.
Selam. Nereye böyle acele?
Ne oldu?
Oh, böyle güzel balık! Gerçekten gölde mi yakaladın?
Nerede olacak?
Buraya gel. Neden korkuyorsun?
Korkmuyorum.
Güzel. Sen mi pişirdin?
Başka kim olacak?
Küçük bir parça deneyebilir miyim?
Yeterince tuzu yok, ama kötü değil.
Talaş dumanıyla yapmışsın?
Kızılağaç çubuklarıyla!
En iyisi kiraz talaşı!
Burada mı yaşıyorsun?
Geçici olarak.
Siz de kimsiniz?
Almanlar. Ya sen?
Ne demek istiyorsun? Ben de bir Almanım.
Anlıyorsunuz? Size onun bizden biri olduğunu söylemiştim.
Köyde Ruslar var.
Gerçekten mi?
Kaç kişi?
Üç.
Sanırım bölmek zorundayız, gençler.
Sen burada ne yapıyorsun, Rusların emrinde?
Bizim orada çocuk evi gibi bir şey var.
Çorba için bir tabak alacağını ve bir de Alman olduğunu size söylüyor.
Günther, çocuk bize balık getirdi, ve sen ona küfrediyorsun.
Balık sizin için değil.
O zaman kime? Ruslara götürmüyorsun, değil mi?
Lezzetli, değil mi?
Tamam, yiyin. Ben gitmeliyim.
Bekle.
Oturup konuşalım. Benim adım Walter. Seninki ne?
Gerçekten, gitmem lazım. Adamlar beni bekliyor.
Bir süre oturalım, dedim.
Kenara çek, Kurykin. Bir sürpriz yapalım.
- Ralle, bu bir sürpriz, anladın mı? - Evet.
Neden burada oturuyorsun? Senin adın ne?
Elsa.
Mantonu çıkarmak istemiyor musun? Hava çok sıcak.
Hayır.
- Birini mi bekliyorsun? - Ben annemi bekliyorum.
Bu yoldan geldiğinde, beni görecek.
Bizimle gel.
Önce akşam yemeği ye, sonra geri döner, beklersin.
Tamam?
Ruslar geldi.!
Akşam yemeği! Ruslar geldi! Herkes masaya otursun!
Selam.
Bay Hubner, masaya gelin. Neden oradasınız?
Ne oldu? Bir şey mi var?
Hayır. Hiç, hiç.
Hasta değilsiniz, ya?
Siz bana aldırmayın.
Böyle bir kalabalığın iştahını kabartmaya üç tane domuz ancak yeter.
Bizim oralarda bir domuzun herşeyi kullanılır.
- Sadece dişleri ve boku bırakılır. - Açıkgöz, Kurykin.
Çocuklar!
Ben kadeh kaldırmak istiyorum.
Ama hiç şarabımız yok.
Süt ve sosis çorbasının herhangi bir şaraptan daha iyi olduğunu düşünüyorum.
Dinleyin!
Sadece bir dakika, Yüzbaşı. Yoldaş Yüzbaşı.
Çocuklar.
Nazizm sonsuza dek lanetlenmiş olabilir.
Naziler sonsuza dek lanetlenmiş olabilir.
Çocuklar.
Unutmayın, bir savaş olduğunda,
çocuklar ölür.
Kimseye her hangi bir yanlış yapmadım, çocuklar.
Ben, yaşlı adam, sizlere yalvarıyorum.
Çocuklar, asla...
hiç kimsenin sizi sürüye çevirip etrafı çöplük yapmasına izin vermeyin!
Size yalvarıyorum, sizi bir sürüye çevirmelerine izin vermeyin!
Söylediklerimi unutmayın!
Bay Hubner,
biz böyle neşeli bir kutlama yaşıyoruz, sen ciddi şeylerden bahsediyorsun.
Çocuklar, sizin için bir sürprizimiz var.
Size ayakkabılar getirdik.
Kurykin, arabayı getir.
Neşelenin çocuklar! Kurykin herkese bakacak!
Sürpriz geliyor!
Hubner, çocukları içeri al!
Herkes yere yatsın!
Nereye gidiyorsun?
Yatın!
Gidelim!
Gidelim, Bay Hubner!
Ralle'yi öldürdüler! Bay Hubner, görmüyor musunuz?
Ralle'yi öldürdüler!
Nereye gidiyorsun? Geri dön!
Sen Ralle'yi öldürdün! Sen Ralle'yi öldürdün, alçak!
Çekil yolumdan, korkak! Çekil, dedim!
Ateş! Alın size sürpriz!
Hadi, beni koru, ben...
İşte bu.
Şimdi hesabınıza üç İvan ekleyebilirsiniz.
Kutsal bok...
Yüzbaşı!
Hayattasın?
Nasıl gidiyor?
Bitti, Yüzbaşı.
Silahı bırak!
Bırak!
Ne? Acıyor mu? Bir mermi o, şeker değil.
Oh, kahretsin...
Hadi.
Oh, bok, alçak, korkak!
Sen...
Akimych.
Akimych!
Akimych.
Oh, gençler...
Akimych...
Elini ver bana.
Petrenko, henüz boşaltmamışlar.
Neden bu kadar sessiz?
Hastalarınız nerede?
Ve geri kalanlar...
..nerede?
Onlar orman kenarında!
Amca, sen savaşta oldun mu?
Türkçe Altyazı : selami55